Etykieta produktu spożywczego: co musi zawierać
Aktualizacja: wrzesień 2026
Etykieta produktu spożywczego musi przekazać informacje wymagane przede wszystkim przez rozporządzenie (UE) nr 1169/2011. Zakres zależy od receptury, opakowania i rynku sprzedaży. Poniższa lista pomaga przygotować treść, ale nie zastępuje oceny konkretnego produktu.
Co musi być na etykiecie produktu spożywczego?
Podstawowy wykaz zawiera art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011.
| Element | Co sprawdzić | Podstawa |
|---|---|---|
| Nazwa żywności | Ma określać produkt. Sama marka lub nazwa fantazyjna nie wystarczy. | art. 9 ust. 1 lit. a, art. 17 |
| Składniki | Co do zasady podaje się je w malejącej kolejności masy w chwili użycia. | art. 9 ust. 1 lit. b, art. 18 |
| Alergeny | Substancje z załącznika II trzeba wskazać i wyróżnić. | art. 9 ust. 1 lit. c, art. 21 |
| Ilość określonych składników | Może być wymagana, gdy składnik występuje w nazwie, jest podkreślony lub odróżnia produkt. | art. 9 ust. 1 lit. d, art. 22 |
| Ilość netto | Na przykład 100 g albo 250 g. | art. 9 ust. 1 lit. e, art. 23 |
| Data | Data minimalnej trwałości albo termin przydatności do spożycia. | art. 9 ust. 1 lit. f, art. 24, załącznik X |
| Warunki przechowywania lub użycia | Podaje się je, gdy produkt wymaga szczególnych warunków. | art. 9 ust. 1 lit. g, art. 25 |
| Odpowiedzialny podmiot | Nazwa lub firma oraz adres. | art. 9 ust. 1 lit. h, art. 8 ust. 1 |
| Pochodzenie | Obowiązkowe w przypadkach wskazanych w przepisach. | art. 9 ust. 1 lit. i, art. 26 |
| Instrukcja użycia | Potrzebna, jeśli bez niej właściwe użycie byłoby utrudnione. | art. 9 ust. 1 lit. j, art. 27 |
| Wartość odżywcza | Zwykle obejmuje energię, tłuszcz, kwasy nasycone, węglowodany, cukry, białko i sól. | art. 9 ust. 1 lit. l, art. 30, załącznik V |
Anatomia etykiety
Twoja marka
Przyprawa do grilla
Składniki: sól, papryka słodka, czosnek, cebula, pieprz czarny, gorczyca, kolendra.
Masa netto: 100 g
Najlepiej spożyć przed końcem: 03.2027L 2609A
Przechowywać w suchym i chłodnym miejscu.
Przykładowa Marka sp. z o.o., ul. Przykładowa 1, 00-000 Miasto
Kraj pochodzenia (gdy wymagany)
| Wartość energetyczna | 1001 kJ / 239 kcal |
|---|---|
| Tłuszcz | 6,6 g |
| w tym kwasy tłuszczowe nasycone | 0,8 g |
| Węglowodany | 27 g |
| w tym cukry | 4,1 g |
| Błonnik | 16 g |
| Białko | 10 g |
| Sól | 30,1 g |
- 1
Nazwa żywności
Nazwa prawna, zwyczajowa albo opisowa. Marka ani nazwa fantazyjna jej nie zastępują.
art. 9 ust. 1 lit. a, art. 17
- 2
Składniki
Wszystkie składniki w malejącej kolejności masy, po nagłówku ze słowem „składniki”.
art. 9 ust. 1 lit. b, art. 18
- 3
Alergeny wyróżnione
Alergen z załącznika II wyróżniony w wykazie składników, na przykład pogrubieniem.
art. 9 ust. 1 lit. c, art. 21
- 4
Ilość netto
Masa w gramach albo kilogramach, w tym samym polu widzenia co nazwa żywności.
art. 9 ust. 1 lit. e, art. 13 ust. 5, art. 23
- 5
Data
Data minimalnej trwałości z właściwym zwrotem. Obok zwykle stoi numer partii (dyrektywa 2011/91/UE).
art. 9 ust. 1 lit. f, art. 24, załącznik X
- 6
Warunki i odpowiedzialny podmiot
Warunki przechowywania, gdy są potrzebne, oraz nazwa i adres firmy, pod której nazwą produkt jest sprzedawany.
art. 9 ust. 1 lit. g i h, art. 25, art. 8 ust. 1
- 7
Kraj pochodzenia, gdy wymagany
Obowiązkowy, gdy jego brak mógłby wprowadzić w błąd, na przykład gdy opakowanie sugeruje inny kraj.
art. 9 ust. 1 lit. i, art. 26
- 8
Wartość odżywcza, gdy wymagana
Tabela na 100 g w stałej kolejności. Same przyprawy są zwolnione, ale dodatek soli może zmienić ocenę.
art. 9 ust. 1 lit. l, art. 30, załącznik V
Minimalna wysokość litery „x” to 1,2 mm, a przy największej powierzchni opakowania poniżej 80 cm² wynosi 0,9 mm.
Informacje muszą być dobrze widoczne, czytelne i nieusuwalne. Nie mogą być ukryte ani przerwane innym tekstem lub grafiką, zgodnie z art. 13 ust. 1.
Kto odpowiada za informacje na etykiecie?
Odpowiada podmiot, pod którego nazwą lub firmą żywność jest wprowadzana na rynek. Stanowi o tym art. 8 ust. 1. Przy produkcie sprzedawanym pod marką klienta odpowiedzialność spoczywa więc na firmie klienta, a nie automatycznie na pakowni.
Pakownia może opracować treść, nanieść etykietę i prowadzić dokumentację partii. Marka nadal musi przekazać prawdziwą recepturę, specyfikacje surowców i dane potrzebne do oznakowania. Finalną wersję należy sprawdzić przed drukiem.
Jak wyróżnić alergeny?
Alergen trzeba nazwać zgodnie z załącznikiem II i odróżnić od pozostałych składników krojem pisma, stylem lub kolorem tła. Pogrubienie jest jednym z możliwych rozwiązań, jeśli tekst pozostaje czytelny.
Komunikat „może zawierać” nie zastępuje kontroli alergenów ani oznaczenia składnika użytego w recepturze. Zasadność ostrzeżenia o możliwej niezamierzonej obecności alergenu trzeba ocenić dla konkretnego procesu, surowców i dokumentacji.
Jaka jest minimalna wielkość czcionki?
Minimalna wysokość małej litery „x” wynosi 1,2 mm. Gdy największa powierzchnia opakowania ma mniej niż 80 cm², minimum wynosi 0,9 mm. Wynika to z art. 13 ust. 2 i 3 oraz załącznika IV. Chodzi o rzeczywistą wysokość litery, a nie rozmiar fontu w punktach.
Kiedy trzeba podać wartość odżywczą?
Deklaracja jest zasadniczo obowiązkowa, lecz załącznik V przewiduje zwolnienia. Mogą one dotyczyć między innymi jednoskładnikowych produktów nieprzetworzonych, ziół i przypraw, kawy oraz określonych herbat i naparów. Dodatek cukru, owoców lub innego składnika może zmienić ocenę. Zwolnienie należy potwierdzić dla finalnej receptury i kanału sprzedaży.
Jak oznaczyć datę i partię?
Datę minimalnej trwałości poprzedza się słowami „Najlepiej spożyć przed”, gdy podaje się dzień, albo „Najlepiej spożyć przed końcem” w pozostałych przypadkach. Datę ustala podmiot odpowiedzialny na podstawie właściwości produktu, opakowania i warunków przechowywania. Termin ustala się dla konkretnego produktu przed drukiem.
Oznaczenie partii wynika z dyrektywy 2011/91/UE. Jeśli nie odróżnia się wyraźnie od innych danych, poprzedza się je literą „L”. Data minimalnej trwałości może pełnić funkcję oznaczenia partii w warunkach określonych w art. 5 ust. 1 lit. a. Sposób kodowania trzeba powiązać z dokumentacją identyfikowalności.
Kiedy trzeba podać kraj pochodzenia?
Pochodzenie trzeba podać, gdy jego brak mógłby wprowadzać konsumenta w błąd, zwłaszcza gdy opakowanie sugeruje inne pochodzenie. Jeśli podano pochodzenie żywności, a podstawowy składnik pochodzi skądinąd, może mieć zastosowanie art. 26 ust. 3. Tekst należy ocenić razem z flagami, mapami i nazwami regionów na projekcie.
Co zmienia się dla kawy, herbaty i przypraw?
| Produkt | Pytanie przed drukiem |
|---|---|
| Kawa jednoskładnikowa | Czy nazwa wskazuje składnik i czy produkt spełnia warunki zwolnienia z deklaracji odżywczej? |
| Kawa smakowa lub z dodatkami | Czy wszystkie składniki, alergeny i wymagane ilości zostały ujęte? |
| Herbata bez dodatków | Czy spełnia warunki zwolnienia z załącznika V? |
| Herbata z dodatkami | Czy podano skład i ponownie oceniono deklarację odżywczą? |
| Jedna przyprawa | Czy nazwa pozwala jednoznacznie ustalić charakter składnika? |
| Mieszanka przypraw | Czy składniki są w odpowiedniej kolejności, a alergeny wyróżnione? |
Art. 19 ust. 1 lit. e pozwala pominąć wykaz składników w niektórych produktach jednoskładnikowych. Sam napis „mieszanka” nie daje takiego zwolnienia.
Czego nie wolno pisać na etykiecie?
Informacje nie mogą wprowadzać w błąd co do właściwości, składu, ilości, trwałości, pochodzenia ani metody wytwarzania. Nie wolno przypisywać żywności działania, którego nie posiada. Zakazy wynikają z art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011.
Określeń „eko” i „bio” nie używa się bez spełnienia wymogów rozporządzenia (UE) 2018/848. Ogólne hasła środowiskowe wymagają odpowiedniej podstawy w świetle dyrektywy (UE) 2024/825. Zwykłej żywności nie wolno przypisywać właściwości leczenia ani zapobiegania chorobom. Art. 7 ust. 4 rozciąga te zasady także na reklamę i prezentację.
Na czym marki najczęściej się potykają?
Te błędy wracają w ostrzeżeniach GIS i w kontrolach IJHARS:
- Alergen jest w składzie, ale nie jest wyróżniony. Sam wpis nie wystarcza. W lipcu 2026 r. GIS wydał ostrzeżenie publiczne o produkcie, na którego etykiecie nie wyróżniono siarczynów (komunikat GIS z 20.07.2026).
- Saszetka przyprawy poniżej 5 g bez masy netto. Zwolnienie dla opakowań poniżej 5 g nie obejmuje przypraw i ziół (załącznik IX pkt 1 lit. c). Dotyczy to także próbek i saszetek do kampanii.
- Partia oznaczona samą datą. Przepisy na to pozwalają, ale wtedy wycofanie obejmuje wszystko z tą datą. Osobny numer partii zawęża je do jednej dostawy (dyrektywa 2011/91/UE, art. 5).
- Napar ziołowy sprzedawany jako „herbata”. W kontroli IJHARS z 2024 r. nieprawidłowe oznakowanie miało 167 z 325 zbadanych partii kaw i herbat. Wśród zarzutów były napary ziołowe nazwane herbatą i „100% robusta” z domieszką arabiki (relacja z wyników kontroli).
- Hasła „superfood” albo „detox” na froncie. To ogólne oświadczenia zdrowotne. Wolno ich użyć tylko obok konkretnego oświadczenia z unijnego wykazu (art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006).
- Etykieta w czterech językach na małej torebce. Każdy rynek wymaga języka zrozumiałego dla swoich konsumentów (art. 15). Przy kilku wersjach językowych najczęściej pęka minimum 1,2 mm.
Co robi Scoop & Pack?
Scoop & Pack odważa i pakuje suche produkty spożywcze pod marką klienta oraz nanosi etykiety. Może przygotować etykietę obejmującą skład, alergeny i wartości odżywcze albo wydrukować etykietę klienta, jeśli spełnia wymogi. Praca odbywa się w systemie HACCP. Zakres wsparcia ustala się przy indywidualnej wycenie.
Jak przygotować plik do druku?
- PDF i przestrzeń barw CMYK bez osadzonych profili;
- bitmapy minimum 200 ppi, zalecane 300 ppi;
- spad 2 mm na stronę i strefa bezpieczna co najmniej 2 mm;
- CutContour na osobnej warstwie;
- White_Ink dla etykiet transparentnych i metalicznych;
- bez znaczników drukarskich.
Rozmiar zależy od opakowania i gramatury. Dostępne są między innymi papier półpołysk, kraft, folia biała lub transparentna oraz materiały metaliczne.
Źródła
- Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011: art. 7–9, 13, 17–28, 30 oraz załączniki II, IV, V i X.
- Dyrektywa 2011/91/UE: art. 3 i 5.
- Dyrektywa (UE) 2024/825.
- Rozporządzenie (UE) 2018/848.
- Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006, art. 10 ust. 3.
- GIS, ostrzeżenie publiczne z 20.07.2026: brak wyróżnienia siarczynów.
- Wyniki kontroli IJHARS kaw i herbat, relacja Polsat News z 27.08.2024.
Podgląd w kreatorze vs plik do druku
Podgląd w konfiguratorze przyjmuje zwykłą grafikę (PNG, JPG, WebP) — to tylko wizualizacja, żebyś zobaczył etykietę na opakowaniu. Plik produkcyjny do druku ma inne, ostrzejsze wymogi (poniżej) — przygotujemy go wspólnie.
Zalecane rozmiary etykiet
| Opakowanie | Pole etykiety | Min. rozdzielczość |
|---|---|---|
| Doypack (stojąca torebka) | ~101×124 mm (prostokątna) | ≥1193×1465 px |
| Saszetka | ~90×80 mm (prostokątna) | ≥1063×945 px |
| Tuba kartonowa | ~45×60 mm (prostokątna) | ≥531×709 px |
Rozmiary szacunkowe, zależą od finalnego opakowania i gramatury.
Wymogi pliku produkcyjnego (do druku)
- Format pliku: PDF 1.6 (plik zamknięty; bez AI/CDR/PSD).
- Przestrzeń barw: CMYK (bez osadzonych profili; PANTONE/HKS konwertowane do CMYK).
- Rozdzielczość bitmap: min. 300 ppi (zalecane 360 ppi).
- Spad 1 mm na stronę; strefa bezpieczna ≥1 mm od krawędzi cięcia.
- Obrys wykrojnika (CutContour) na osobnej warstwie; biały poddruk (White_Ink) dla etykiet transparentnych i metalicznych.
- Bez znaczników drukarskich.
Materiały i kształty
Papier biały półpołysk, eco-kraft (naturalny), folia biała i transparentna, metalik srebrny/złoty; kleje standardowy, mocny i odlepny. Kształty: prostokątne, kwadratowe, owalne, okrągłe oraz dowolny wykrojnik.
Podstawa prawna etykiety
Etykiety produktów spożywczych muszą spełniać wymogi unijnego Rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności (m.in. nazwa, skład, alergeny, wartość odżywcza). Etykietę zgodną z prawem przygotujesz razem z nami w kreatorze produktu.